|
Balkan Cup Roadracing 2007
Tο
background της
συμμετοχής
του 16χρονου
Σταμίρη
Παναγιώτη
στη
κατηγορία
125sp του
Βαλκανικού
κυπέλλου.
Ελπίζω, το
παρακάτω
κείμενο να
μπορεί να
δώσει
απαντήσεις
σε όσους
πιθανόν να
αναρωτηθούν
τα πώς,
γιατί κι
από που...
*
* *
Αντίθετα
με τα
υπόλοιπα
Βαλκανικά
κράτη, στην
Ελλάδα η
συμμετοχή
νέων κάτω
των 18 ετών
σε αγώνες
ταχύτητας
δεν
αποτελεί
τίποτα
περισσότερο
από όνειρο
λίγων, πιο
ψαγμένων
ίσως,
πιτσιρικάδων.
Οι
υπόλοιπες
Βαλκανικές
χώρες όμως,
παρά τις
μεγαλύτερες
δυσκολίες
που
αντιμετωπίζουν,
έχουν
καταφέρει
να
κρατήσουν
τις πόρτες
τους
ανοικτές
στους
νέους, όχι
μόνον σε
εθνικό
επίπεδο
αλλά και σε
διακρατικά
κύπελλα,
δίνοντας
την
δυνατότητα
να φτάσουν
ακόμη και
ως το
ευρωπαϊκό!
Στην
δική μας
πραγματικότητα
τώρα,
έχοντας
δεδομένη
τη
συμμετοχή
στο
νεοσύστατο
θεσμό του «minimoto»
για φέτος,
η επόμενη
σκέψη μας
ήταν η
συμμετοχή
στο
πανελλήνιο
πρωτάθλημα
ταχύτητας
στην
κατηγορία
125 racing. Οι
δυσκολίες
πολλές και
το νόημα
τελικά θα
ήταν ποιο?
Ο
αυτοσκοπός
της
συμμετοχής?
Θα ήταν
αρκετό
αυτό? Μήπως
αυτό που
λείπει
είναι ένας
συνδετικός
κρίκος,
κάτι ας
πούμε σαν
το aprilia challenge, η
δυνατότητα
δηλαδή, μια
πιο ομαλής
μετάβασης
αλλά και
απόκτηση
εμπειρίας
με
συμμετοχή
από
νεαρότερες
ηλικίες?
Η
ύπαρξη της
κατηγορίας
125 Sport Production του
Βαλκανικού
με
συμμετοχή
οδηγών
νεαρής
ηλικίας,
άρχισε να
δημιουργεί
λογικές
διεξόδους
στη σκέψη
αλλά και
υποθετικούς
συνειρμούς.
Οι
δυσκολίες
πάντα θα
υπάρχουν
σε κάτι νέο,
για μας θα
ήταν ν
ανακαλύψουμε
το πλαίσιο
για τη
συμμετοχή
σε έναν
τέτοιο
αγώνα και
να βρούμε
μια
μοτοσυκλέτα
την οποία
θα έπρεπε
να
ετοιμάσουμε
σύμφωνα με
τους
κανονισμούς.
Όλα ήταν
άγνωστα,
αυτό όμως
που ήδη
υπήρχε, η
κινητήριος
δύναμη,
ήταν η
διάθεση
μας να τ
ανακαλύψουμε.
Την
περίοδο
που όλοι οι
«σπόροι»
είχαν
φυτευτεί,
στη χώρα
μας θα
διοργανωνόταν
ο πρώτος
γύρος του
Βαλκανικού
κυπέλλου
στις
Σέρρες. Δεν
γνωρίζαμε
τις
συνθήκες
και τις
προϋποθέσεις
συμμετοχής,
τις
ηλικίες,
τον
τεχνικό
κανονισμό
που ορίζει
τις
μοτοσυκλέτες
και τις
μετατροπές
που
επιτρέπονται
σ αυτές.
Αναζητώντας
περισσότερες
πληροφορίες
ανακαλύψαμε
την
πρόθεση
της ΕΘΕΑΜ
να
στηρίξει
τους
οδηγούς
που θα
αποτελούσαν
την Εθνική
ομάδα, η
οποία και
θα
αντιπροσώπευε
τη χώρα μας
στο
Βαλκανικό
κύπελλο.
Ακόμη όμως
και χωρίς
αυτή τη
στήριξη,
πόσο
δύσκολη θα
ήταν η
συμμετοχή
στη χώρα
μας ή ακόμη
και στη
Βουλγαρία
για ένα ή
δύο αγώνες
το χρόνο?
Αντιπαραθέτοντας
τα έξοδα
δύο
αντίστοιχων
συμμετοχών
στην
κατηγορία
125 racing η
απόκλιση
δεν θα ήταν
μεγάλη.
Ατυχές
γεγονός
στάθηκε η
αδυναμία
να
παραβρεθούμε
στον αγώνα
των Σερρών,
αν αυτό
είχε γίνει,
αρκετά από
τα
παραπάνω «αινίγματα»
για τις
προϋποθέσεις
συμμετοχής
θα είχαν
αποκαλυφθεί
και ίσως τα
πράγματα
να είχαν
δρομολογηθεί
νωρίτερα. Ο
αγώνας
παρόλα
αυτά
αποκάλυψε
ένα πολύ
σημαντικό
στοιχείο, η
Βουλγαρική
ομάδα η
οποία
κατέβασε
δύο
πιτσιρικάδες
στη
σύνθεση
της εθνική
της ομάδας,
κατάφερε
να μαζέψει
ένα
σημαντικό
αριθμό
βαθμών από
την
κατηγορία
125sp οι οποίοι
την
βοήθησαν
να
καταταγεί
στην πρώτη
θέση της
βαθμολογίας
εθνικών
ομάδων,
παρά την
επικράτηση
μας σε
άλλες
κατηγορίες!
Οι
επαφές μας
με την
ΕΘΕΑΜ,
προκειμένου
να
δημοσιοποιήσουμε
την σκέψη
και
πρόθεσή
μας καθώς
και να
ζητήσουμε
τη
συνδρομή
της για να
πάρουμε
τους
κανονισμούς
και να
μάθουμε αν
είμαστε
μέσα στα
όρια
ηλικίας,
ήταν το
επόμενο
βήμα. Παρά
την
αδυναμία
εύρεσης
των
αντίστοιχων
κανονισμών
-οι
απαντήσεις
που
παίρναμε
από το
εξωτερικό
παρέπεμπαν
σε
γενικότερους
κανονισμούς
της UEM και
τις FIM- όλα
έδειχναν
ότι ένα aprilia
που να είχε
τρέξει στο
challenge ήταν
μέσα σε
αυτούς,
έστω κι αν
χρειαζόταν
κάποιες
μικρές
αλλαγές
της
τελευταίας
στιγμής.
Αλλά και
από τις
συμμετοχές
των
Βουλγάρων
φαινόταν
ότι και με
την ηλικία
είμαστε
μέσα,
πράγμα που
μας
επιβεβαιώθηκε
και
επίσημα
λίγες
μέρες πριν
τον αγώνα.
Το
μόνο που
έμενε ήταν
η απόφαση,
η «εκταμίευση»
ενός
εξωλογιστικά
υπολογισμένου
ποσού και
οι
αντίστοιχες
επαφές που
θα μας
έφερναν
κοντά στο
να
αποκτήσουμε
έγκαιρα
ένα μάχιμο
μηχανάκι.
Ευτυχώς ο
χρόνος του
αγώνα θα
συνέπιπτε
με τη
προγραμματισμένη
καλοκαιρινή
άδεια κι
έτσι θα
μπορούσαμε
να
αποφύγουμε
έναν ακόμη
πονοκέφαλο.
Η ΕΘΕΑΜ από
τη πλευρά
της,
απάντησε
στην
πρότασή
μας για τη
συμμετοχή
λαμβάνοντας
υπ όψιν τα
θετικά
στοιχεία
και το
όφελος που
θα
μπορούσε
να
αποκομίσει
η εθνική
ομάδα στη
συγκομιδή
βαθμών, με
την
παρουσία
ενός
αναβάτη
στα 125sp, έστω
και μόνον
με τον
τερματισμό
του. Η
πρότερη
παρουσία
άλλωστε
και η τρίτη
θέση στη
βαθμολογία
του
πανελλήνιου
επάθλου minimoto,
μετά από
τρεις
αγώνες,
προδιέθεταν
θετικά για
την όρεξη
και τη
θέληση του
πιτσιρικά.
Προχωρώντας
ένα βήμα
ακόμη η
ΕΘΕΑΜ, μέσω
των επαφών
της,
προσπάθησε
να
διερευνήσει
την
πιθανότητα
εύρεσης
ενός race ready 125sp
στη Σερβία
προς
ενοικίαση!!!
Αν
μπορούσαμε
να βρούμε
ένα έτοιμο
μηχανάκι
για αγώνα
και
σεταρισμένο
σύμφωνα με
τους
κανονισμούς
αλλά και
τις
συνθήκες
της πίστας,
τότε το «κέρδος»
θα ήταν
πολλαπλό.
Όλα αυτά
βέβαια
συναρτήσει
του
τιμήματος
που θα
ζητούσαν.
Όμως δεν
χρειάστηκε
να
αναρωτηθούμε
πολύ για το
αν θα
μπορούσαμε
ή όχι να
ανταποκριθούμε
οικονομικά,
η απάντηση
ήταν «υπάρχει
ένα, αλλά
είναι προς
πώληση
έναντι του
ποσού των 2.500
euro». Έτσι,
σχεδόν
αυτόματα,
ενεργοποιήθηκε
ο
μηχανισμός
«βοήθεια
του κοινού»
όπου
αρκετοί
φίλοι
έψαξαν
μαζί μας
και
βοήθησαν
για να
βρούμε ένα
μηχανάκι
που θα ήταν
κατάλληλο
αλλά και
συνάμα
οικονομικά
«ανεκτό».
Ο
χρόνος
ήταν
ελάχιστος
και οι
περισσότερες
συνθήκες,
άγνωστες.
Μια λέξη
που θα
μπορούσε
να
συνοψίσει
το όλο
εγχείρημα
θα
μπορούσε
κάλλιστα
να είναι...το
«ρίσκο»,
έτσι
τουλάχιστον
λέγανε οι
κοντινοί
μας,
γνωστοί
και φίλοι, «στα
τυφλά».
Μόνο που
εμείς δεν
βλέπαμε τι
θα
μπορούσαμε
να χάσουμε,
μπροστά
μας
απλωνόταν
μόνον μια
περιπέτεια.
Αυτό ήταν
όλο, μια
περιπέτεια,
που θα μας
γέμιζε
νέες
εικόνες κι
εμπειρία.
Και άξιζε
τον κόπο.
Από την
πρώτη
στιγμή
μέχρι και
σήμερα, που
όλα αυτά
είναι ένα
λιθαράκι
στο βωμό
των
αναμνήσεών
μας.
Με
τη
συνδρομή
των φίλων
λοιπόν, την
άγνοια
παραμάσχαλα
και την
βάρκα που
βαφτίσαμε
ελπίδα
κλείσαμε
ένα
ραντεβού
στην πίστα
των Σερρών
την
Δευτέρα
προ του
αγώνα. Το
μοναδικό race
ready μηχανάκι
που
μπορέσαμε
να
ανακαλύψουμε
θα μας
περίμενε
εκεί για
την πρώτη
επαφή. Ο
στόχος
ήταν η
συμμετοχή,
σκοπός η
σημαία
τερματισμού
και
απαραίτητη
προϋπόθεση
ν αντέξει
το
μηχανάκι
τον αγώνα.
Η
περιπέτεια
είχε ήδη
αρχίσει.
Αυτό
το «ταξίδι»
δεν θα
μπορούσε
να γίνει
χωρίς τη
βοήθεια
και
στήριξη,
πρώτα απ
όλα, όλης
της
οικογένειας
η οποία
συμμετείχε
«ψυχή τε
και σώματι»
θυσιάζοντας
όποια
σκέψη και
προετοιμασία
για
διακοπές
καθώς και
διαθέτοντας
οποιοδήποτε
οικονομικό
πόρο. Των
τριών
φίλων απ το
bikenet.gr «stokos, dimdoc, 996» και
του
Αλαμάνου
απ τις
Σέρρες
ώστε να
μπορέσουμε
να βρούμε
το RS, τον "dkont"
απ το motoracing.gr
όπου ήταν
εκεί όταν
ήμασταν
έτοιμοι να
«μεταθέσουμε»
την όλη
προσπάθεια
σε
μεταγενέστερο
χρόνο, την
ΕΘΕΑΜ που
μας έδωσε
τη
δυνατότητα
και την
τιμή να
γίνουμε
μέλος την
εθνικής
μας ομάδας
και
στήριξε
την
προσπάθειά
μας, τον
Αντρέα
Ψυχογιό
που έκανε
τα πάντα
και ήταν η «ψυχή»
αυτής της
ομάδας! Τα
μέλη της
εθνικής
αποστολής
που ήταν
δίπλα μας
κάθε
στιγμή, και
τέλος,
όλους τους
φίλους που
το
ενδιαφέρον
και η «παρουσία»
τους
αναζωπύρωναν
συνεχώς τη
θέληση να
προχωρήσουμε.
{Σταμίρης
Ιωάννης}
*
* *
W
Gentlemen...
start
your dreams W
|
